‘आमा’ : कविता

  • जनबोली न्यूज नेटवर्क
  • शुक्रबार १८ पुस, २०७१

निता केसी
मेरो एकांकीपनको आभास थियो उनीलाई
मेरो रिक्ततामा म संगै रुन्थिन् उनी
सहलाउथिन् कोमल भावले
मेरो कलेजी फेरी संगै टोलाउथ्यौ हामी
मेरो सिंगार बिहिन अनुहारको ‘पीडा’

म भन्दा पनि बढी देख्थे उनमा
उनी कठयाग्रिएर हेर्थिन्
निर्बल निसहाय झैँ बनि
मेरो आँशु संगै बही दिनु भन्दा बढी के नै गर्न सक्थिन् र
उनी गाँठो परेको आफ्नो मुटुको पीडा दबाउनु खोज्दा
म भक्कानिदै घोप्टीन्थे उनकै पोल्टोमा उनकै छातीमा
त्यो छाती भित्र उठेको ममताको ‘बाछिट्टा’ ले म निथ्रुक्क भिज्थे
पलमै त्यो शीतल स्पर्श आनन्दमयी, मनतामयी ऊफ़्फ़ ..
‘आज’ काँहा होलिन् मेरी ‘आमा’ मलाई नै रुग्दै होलिन् ..
मुख हेर्ने औंशीमा उनको गहिरो मुस्कानले जितथ्यो मलाई
म खर्चिन रमाउथे उनको लागि
उनि रित्तिएर दिन चाहन्थिन मलाई
मेरो प्रतिक्षामा होलिन् आज कुर्द कुर्दै केही रिसाएर,
केही आधिर भै मेरै बाटो हेर्दै होलिन् आमाको मुख हेर्ने औशिमा …!!!

सम्बन्धित खबरहरु

मृत श्रीमतीको लाशसँग ६ रात !
  • मङ्गलबार ६ असोज, २०७७