काठमाडौ । पत्रकार राजेश राईले लेखे समाचार, ‘खाडीमा कार्यरत नेपालीले पठाएको अक्सिजन सिलिण्डर नेपाल आइपुग्दै ।’ आहा । कति सुन्दर समाचार । मिल्ने भए गर्लम्मै अंगालो हालेर समाचारलाई नै म्वाई खाइदिम् जस्तो । सिलिण्डर अर्थात् मृत्युसँग जुधिरहेका प्रियजनलाई पठाइदिएको जीन्दगीको आयु । आयु पठाइदिनेहरुलाई कोटीकोटी सलाम । साच्चै जति सलाम गरेपनि गुन तिर्न गाह्रो छ ।

‘अक्सिजन पठाऔं, आफन्तलाई जोगाऔं’ खाडीबासी नेपालीको अभियान त्यसै सफल भएको होइन । एकताले सम्भब भयो । घरेलु श्रमिकदेखि ब्यवसायीसम्मले हातमा हात बढाए ।

उनीहरुले गाँस कटाएर एक करोड २१ लाख ५० हजार रुपैया सहयोग उठाए । त्यसमा कतारबाट ३५ लाख, बहराइनबाट ३१ लाख, ओमानबाट १५ लाख, युएईबाट १५ लाख, कुवेतबाट १३ लाख ५० हजार र साउदी अरवबाट १२ लाख रुपैयाँ उठ्यो । यो सामान्य सहयोग थिए ।

आफ्नो देशमा अक्सिजन नपाएर बिरामीको मृत्यु भएको खबरले खाडीमा काम गर्ने नेपाली श्रमिकलाई पिरोल्यो र उनीहरुले यो अभियान चलाए ।

सामाजिक सञ्जालमा अक्सिजन लिन नपाएर ज्यान गएका खबरले मन पोलेपछि उनीहरूले आफ्नो गाँस काटेर सहयोग उठेको रकमबाट ५ सय ६० थान सिलिन्डर किनेर पठाएका छन् ।

कुवेतको अलमुल्ला क्लिनिङ कम्पनीमा कार्यरत बाँकेकी दुर्गा ढकालको मनमा छटपटी छ । घरगाउँबाट अक्सिजन छैन भन्दै फेसबुकमा छिनछिन आइराख्ने सन्देशले मुटुमा घोच्छ ।

‘फेसबुकको सन्देशले नेपालको अवस्था साँच्चिकै कहालीलाग्दो देखाउँछ,’ उनले भनिन्, ‘सास फेर्न नसकेको भिडियो देख्दा यो मन छियाछिया हुन्छ ।’

नेपालमा अक्सिजन पठाउन पाए हुन्थ्यो भन्ने लागिरहेका बेला गैरआवासीय नेपाली संघ कुवेतको सूचना आयो– ‘अक्सिजनको सिलिन्डर पठाउन आर्थिक सहयोग गरौं ।’ त्यो सूचना पाएकै दिन ढकालले एक दिनको तलब दिइन् ।

‘हामी एभेन्युज मलमा क्लिनिङको काम गर्ने झन्डै एक सय ३५ जना दिदीबहिनी र दुई सय दाजुभाइ होलान् । सबै मिलेर एकै दिन एक लाख ५२ हजार रुपैयाँ उठायौं,’ उनले भनिन्, ‘यसले मनमा ठूलो सान्त्वना मिलेको छ ।’

एनआरएनए, कुवेतका अध्यक्ष सुजन केसीका अनुसार सिलिन्डर पठाउने अभियानमा कुवेतबाट मात्रै १३ लाख रुपैयाँ संकलन भयो । ‘यो अभियानमा घरमा काम गर्ने दिदीबहिनी तथा दाजुभाइको पनि योगदान छ,’ उनले भने, ‘अहिले सबैको मनमा देशमा बढीभन्दा बढी अक्सिजनको सिलिन्डर पठाउन पाए हुन्थ्यो भन्ने छ ।’

खाडी क्षेत्रमा कार्यरत श्रमिकको सहयोगबाट शनिबार काठमाडौंमा ओमानबाट ५ सय ६० सिलिन्डर आइपुगेको छ । सिलिन्डरको मूल्य ६३ हजार ७ सय डलर पर्थ्यो ।

भारतले पनि खाडीका कम्पनीबाट धमाधम सिलिन्डर उठाइरहेका बेला ओमानमा मौज्दात सिलिन्डरलाई जोगाइराख्न चुनौती थियो । ‘हामीले उपलब्ध सिलिन्डरबारे तुरुन्तै एनआरएनएको अन्तर्राष्ट्रिय नेतृत्वलाई जानकारी गरायौं ।

खाडी क्षेत्रबाट आर्थिक संकलन गरी सोधभर्ना गर्ने गरी आईसीसीबाट तुरुन्तै बिल भुक्तानी भयो,’ गैरआवासीय नेपाली सोसल क्लब, मस्कटका अध्यक्ष विकल झाले भने, ‘सिलिन्डर सुरक्षित गर्न पाएपछि खाडी क्षेत्रमा आर्थिक संकलन सुरु भयो ।’

एनआरएनएका सचिव आरके शर्माका अनुसार खाडीमा कार्यरत नेपाली श्रमिक, व्यवसायी र संघसंस्थाले चार दिनमै उत्साहजनक सहभागिता जनाए । शनिबार साँझसम्म एक करोड २१ लाख ५० हजार रुपैयाँ संकलन भयो । ‘सिलिन्डरबाहेक थप स्वास्थ्य सामग्री दिन पनि अहिलेलाई आर्थिक अभियान जारी राखेका छौं,’ शर्माले भने ।

कतारमा कार्यरत तनहुँका करिमबक्स मियाँले मुलुकमा स्वास्थ्य संकट देखिएका बेला जीवन जोगाउने अभियानमा श्रमिकहरू स्वस्फूर्त तयार देखिएको बताए । ‘खाडीमा कार्यरत श्रमिकको एउटा छातीमा देश छ ।

अर्को छातीमा परिवार छ,’ उनले भने, ‘कोभिड महामारीमा परिवार, आफन्त र साथीभाइ असुरक्षित हुँदा हामीले निकै पीडादायी अनुभव गरेका छौं । कोभिडको असर कतिसम्म हुन्छ भन्ने हामीले यहाँ भोगिसकेका छौं । आफू मात्रै बाँचेर भएन, घरपरिवारलाई बचाउनुपर्‍यो ।’

गैरआवासीय नेपाली संघ र मस्कटस्थित नेपाली दूतावासको सहकार्यमा जुटाइएको सिलिन्डर लिन नेपाल सरकारले शनिबार नेपाल एयरलाइन्सको वाइडबडी जहाज पठाएको थियो ।

सिलिन्डर लिएर जहाज शनिबार साँझ त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल आइपुगेको छ । ओमानका लागि नेपाली राजदूत शर्मिला पराजुलीले समुदायसँगको हातेमालोले सिलिन्डर जुटाउन सफलता मिलेको बताइन् ।

सम्बन्धित खबरहरु