भारतको इलाहाबाद उच्च अदालतले एक मुद्दामा फैसला सुनाउँदै भनेको छ कि ‘बलात्कारको आरोप लगाउन वा बलात्कार प्रयासको लागि स्तन समात्नु, सुरुवालको नाडा खोल्नु र पीडितलाई कल्भर्टमुनि तानेर लैजाने प्रयास गर्नु पर्याप्त छैन।’ अदालतले ‘अपराधको तयारी’ र ‘वास्तवमा अपराध गर्ने प्रयास’ बीचको फरक पनि स्पष्ट गरेको छ।
उच्च अदालतले तल्लो अदालतले दुई अभियुक्त, पवन र आकाश, विरुद्ध लगाएको अभियोगमा परिवर्तन गर्न आदेश दिएको छ। लाइभ कानूनका अनुसार कासगञ्जको एक अदालतले यी अभियुक्तहरूलाई भारतीय दण्ड संहिता (आईपीसी) को धारा ३७६ (बलात्कार) र यौन अपराधबाट बालबालिकाको संरक्षण (पोक्सो) ऐनको धारा १८ अन्तर्गत मुद्दा दर्ता गरेको थियो।
दुवै अभियुक्तमाथि २०२१ मा एक नाबालिग बालिकामाथि बलात्कारको प्रयास गरेको आरोप लागेको थियो। पीडितलाई केही यात्रुहरूले बचाएपछि अभियुक्तहरू घटनास्थलबाट भाग्न बाध्य भएका थिए। घटनामा अभियुक्तले नाबालिग बालिकालाई लिफ्ट दिने बहानामा आफूसँगै लगेका थिए र त्यसपछि बलात्कारको प्रयास भएको थियो। पीडितको परिवारले प्रहरीमा उजुरी दर्ता गरेको थियो।
अभियुक्तले तल्लो अदालतको समनविरुद्ध उच्च अदालतमा चुनौती दिएका थिए। उनीहरूले आईपीसीको धारा ३७६ अन्तर्गत कुनै अपराध नगरेको दाबी गरेका थिए। उनीहरूले उजुरीलाई गम्भीरतापूर्वक लिनुपर्ने बताए पनि यो अपराध आईपीसीको धारा ३५४ र ३५४ (बी) (निशस्त्र पार्ने अभिप्रायले आपराधिक बल प्रयोग) र पोक्सो ऐनको प्रावधानभन्दा बाहिर नजाने तर्क गरेका थिए।
उच्च अदालतले यो तर्कमा सहमति जनायो। १७ मार्च २०२५ मा जारी आदेशमा न्यायाधीश राम मनोहर नारायण मिश्रले भने, ‘जबरजस्ती करणीको प्रयासको अभियोग लाग्न तयारीको चरणभन्दा बाहिर गएको प्रमाणित हुनुपर्छ। अपराधको तयारी र वास्तविक प्रयासमा फरक छ।’
अदालतले अभियुक्त आकाशमाथि पीडितलाई कल्भर्टमुनि तानेर उनको सुरुवाल खोल्न प्रयास गरेको आरोप रहेको उल्लेख गर्यो। तर अदालतले भनेको छ, ‘साक्षीहरूले अभियुक्तको यस्तो कार्यले पीडित महिला नग्न भएको वा उनको लुगा फुकालेको कुरा उल्लेख गरेका छैनन्। अभियुक्तले पीडितमाथि यौन दुराचार गर्न खोजेको आरोप पनि प्रमाणित भएको छैन।’
यसपछि उच्च अदालतले अभियुक्तहरूमाथि आईपीसीको धारा ३५४ (बी) र पोक्सो ऐनको धारा ९ र १० (उग्र यौन उत्पीडन) अन्तर्गत मुद्दा चलाउन आदेश दिएको छ।
